HEYKEL

Hüseyin MÜMTAZ

    Metin Erksan dostumuz nereden icabettiyse geçenlerde “Arnavutköy’e Koustaki Mousuris Paşa’nın heykelinin dikilmesi gerektiği”nden bahsetti.
    Kostaki Paşa Osmanlı’nın Atina Sefiri kebiri imiş, Osmanlı lehine çalışmaları dolayısı ile Yunanlılar tarafından tehdit edilirmiş.
    Dikilecek heykel Osmanlı’nın, teb’asına nasıl ırk farkı gözetmeksizin hoşgörü ve eşitlik içinde yaklaştığının göstergesi olacakmış.
    Yoksa Osmanlı’nın yıkılma sebebi zaten bu “ırklara haddinden fazla hoşgörüyü”, Tanzimat’tan itibaren batılı sömürgecilerin dayatması sonucu göstermeye mecbur bırakılması olmasın?
    Bu heykel konusunda Arnavutköylü dostlarımızın da fikrinin sorulması gerektiği; sorulmadan öte, söyleyecek hayli şeyleri olduğu düşüncesindeyiz.
    Heykel diyince, Kostaki diyince aklıma Giresun düşüyor..
    Biz de bir süre önce zaten 1900’lü yıllarda şehirde belediye başkanlığı yapan Kaptan Yorgi’nin eşekli heykelinin dikilmesi (!) gereğinden söz etmiştik.
    AB uyum yasaları sürecini yaşayan Türkiye’de Kostaki Mousuris’in de, Kaptan Yorgi’nin de, hâttâ Kurtuluş Savaşı’nın başında Kuvayi Milliye’nin yanında yer alıp da sonradan ihanet eden çete reisinin Yunanlı’ya teslim olduğu Susığırlık’ta bir heykelinin dikilmesi de hayli yararlı olur.
    Hepsi ulusça hoşgörümüzün, veya bir diğer yoruma göre gafletimizin en güzel nişânesi olurlar.
    Yoksa siz Susığırlık’ı Susurluk olarak ve çarpışan Mercedes-Kamyon olayı münasebeti ile mi hatırlıyorsunuz?
    Dikin kardeşim, dikin… Elinizden geleni ardınıza komayın, nereye, ne heykeli isterseniz dikin.
    Nasılsın ey Giresunlu, “eyi misin?”
    Hayatta mısın, halin keyfin nicedir?
    Gene bir Nisan ayı daha geliyor.
    Her yere herkesin heykeli dikiliyor, ama daha Giresun’da Osman Ağa’nın heykeli yok.
    Bırakın heykeli mezar taşı yok… Var da, yok.. Var da kitabeleri sökülmüş, kazınmış..
    Unuttuğumuzu mu sandın ey Giresunlu?
    Bu Nisan ayının başında yine Osman Ağa’yı anmaya kaleye çıkacak mısın?
    Çıkıp büyük büyük lâflar söyleyecek misin?
    Şiirler okuyacak mısın?
    Ne yüzle? Hangi yüzle?
    Geçen seneden bu seneye ne yaptın?
    İki şey “ipe un sermek”, işi yokuşa, yorgunu bayıra sürmektir.…
    Olur’u olmaz yapmaktır.
    1. Bilmeyene, sûreti haktan görünüp, ne olduğunu kimsenin doğru dürüst bilmediği, Afet İnan’ın kerameti kendinden menkul sübjektif yazısını hatırlatmak;
    2. Osman Ağa’nın mezar taşına ne yazacağım diye büyük büyük yerlere sormaya kalkmak.
    Yapılacak şey bellidir. Osman ağa’nın mezar taşında eskiden ne yazıyorsa, Atatürk’ün sağlığında ve o günün şartlarında ne yazılmışsa onu aynen yeniden yazdırıp koymak..
    Atatürk sizin kadar, Afet İnan kadar düşünemiyor muydu?
    Ne yazdığı fotoğraflarda vardır. Kimsede yoksa bizde vardır, Ayhan Yüksel yeni Osman Ağa kitabı bastırdı, onda vardır. İsteyene göndeririz.
    Sadece bizde değil, Yunanlılarda, Yunanlıların internetteki Pontus sitelerinde vardır.
    Siz şimdi değiştirip “uyum yasaları” diye ılımlı, suya sabuna dokunmayan, etliye sütlüye karışmayan, batılıya, Yunanlıya hoş görünen, kemiksiz-kılçıksız şeyler yazarsanız tarihe, soyunuza, sopunuza ihanet etmiş olursunuz..
    Soyunu inkâr edene ne derler?
    Bu vesile ile Giresun’a hepsi de yeni gelen, yeni göreve başlayan Vali, Belediye Başkanı ve Garnizon Komutanı’na “hoş geldiniz, sefalar getirdiniz” diyoruz. “Hayırlı olsun” diyoruz.
    Hepsi ilk defa bir “Osman Ağa yıldönümü” idrak edecekler.
    Askerî ve mülkî erkân için Osman Ağa törenleri Giresun’da “görücüye çıkmak”tır. Çünkü müteakip bir sene, o gün ne yaptıkları, nasıl davrandıkları konuşulacaktır. Ona göre değerlendirileceklerdir.
    Giresun’un “fahrî hemşehrisi” olmak kolay değildir.
    Hele Giresun Türk'ü olmak, inanın bana hiç kolay değildir.