Osman Ağa'nın aynası

Hüseyin Mümtaz

Osman Ağa topluma bir ayna tuttu, herkesin ciğeri, maskesinin arkasına sakladığı asıl yüzü meydana çıktı, eteğindeki taşlar dökülüverdi.

Herkes olaya kendi meşrebine, düşünce ufkuna, dünya görüşüne uygun olarak yaklaştı, kimin ne mal olduğu iyice anlaşıldı.

Yıllardır Osman Ağa deyince mangalda kül bırakmayan, söz ve yazılarıyla “Osman Ağa uzmanı” geçinen ağızdan dolma, kaval namlulu mantelli tüfekler nedense dut yemiş bülbül kesildi.

Kişisel dostluk veya düşmanlıklar, “ticari” kaygılar, “bana dokunmayan yılan” veya “etliye sütlüye karışmama” kaypaklığı, siyasi endişeler, her devirde güçlüye yakın olma fikriyatı, binilen her kayığın sahibinin türküsünü çağırma ilkesizliği bir kere daha aklın önüne geçti; mantık ve idealler, kişisel duygu ve çıkarların gölgesinde kaldı.

Vatan sevgisi akıla, günün kurtarılmasından sonra geldi.

Bu söylediklerim Giresun’un kısır kasaba politikası içinde cereyan edenler..

İş Türkiye ölçeğine taşınınca durum daha da değişiyor.

Her yazar ve yayın organı durumdan vazife çıkardı, durumu kendine yonttu.

Konuyu “ulusal basın”da ilk gündeme getiren Murat Bardakçı bile Osman Ağa için “Karadeniz bölgesinde, özellikle de Giresun'da ‘milli kahraman’ kabul edilen” demeyi tercih etti.

Yâni Osman Ağa Giresun; biraz da Karadeniz dışına çıkınca “millî kahraman” kabul edilmiyor….

Radikal dinciler, “eski yazı kitabenin” kaldırılmasından hareketle olaya dini bir yön verdiler, daha önce de bilmem hangi vakfın tabelâsının kaldırılmış olması ile bağladılar olayı.

Taha Akyol da fırsatı kaçırmadı.

Eleştiri yazısını, “Milli Güvenlik Siyaset Belgesi”nin bu meseleye nasıl olup da karışacağı, tarihimizi nasıl kontrol edeceği noktası üzerine bina etti. MGSB’nin, şeffaf olması gereken bir toplumda her işe çok fazla burnunu soktuğunu eleştirmek için kullandı Osman Ağa’yı.

Sanki ortada MGSB’ye dayanan böyle bir emir-talimat varmış gibi..

Kimse kıvırıp, olmayan bir MGSB’nin arkasına sığınıp, sonra da kulaklara eğilip, “Siz bilmezsiniz. Fazla karıştırmayın. Emir büyük yerden” aldatmacasının arkasına sığınmasın.

MGSB vilayetlere kadar dağıtılmaz, MGSB somut mahalli problemlerle uğraşmaz, genel ve soyut çerçeveler çizer.

MGSB’nin hiçbir satırında Osman Ağa’nın mezar taşından “Pontus imhası, Yunanlıların denize dökülmesi” kavramlarının çıkarılması talimatı yer alamaz.

Bu bir Milli Güvenlik Siyaset Belgesi değil, “Şahsi Çıkarlar Siyaset Belgesi”dir.

Dinamitin kimin cebinde patlayacağı da belli değildir.

Daha doğrusu bellidir de fitil yanmaktadır, biraz daha çıkarıp söndürmezlerse cepte patlayacaktır.

Ama cepten çıkarınca da herkes görecek, yalan ortaya çıkacaktır.

Tam bir aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık misali.

İlgili bakanken bir “İnsan Hakları Üst Kurul” toplantısında bir şehit anasının “Sen konuşma, sen de Kürt değil misin?” çıkışına şaşırarak tamamen doğru bir yaklaşımla “Ben Türkiye Cumhuriyeti’nin bakanıyım. Bakanların etnik kimliği sorulmaz” tavrını sergileyen eski İçişleri Bakanı Yücelen’in bile ben Giresun’a telefonu açıp “Yahu şu Osman Ağa’nın mezar taşını hallet” diyebileceğini tahmin etmiyorum.

Bu işin kaynağı da, talimatı da, uygulayıcısı da “mahallinden” temin edilmiştir. Plânlı ve örgütlü bir çalışmanın eseridir. Mezar kitabesinden sonra Kuvayi Milliye Müzesi’nin de kapatılması tesadüf olamaz.

Bu iş “siyaseten” öyle yapılmışsa; verilecek hesap da elbette “siyasi” olmalıdır.

Balığa çıkanın dizi ıslanır. “Atatürk’ün Muhafızı” kara zıpkalılara sahip çıkmayan sahte Atatürkçüler seçilseler bile Giresun’a girecek; başka bir yerde görev alsalar bile hiçbir anıt mezar ziyaret edecek yüz bulamayacaklardır.

Gittikleri yere kadar takib edip 2002 yılında Giresun’da Atatürk’e, Atatürk’ün Cumhuriyeti’ne, Atatürk’ün muhafızlarına, Kuvayi Milliyecilere, gerçek Atatürkçülere yapılanlar konusunda kamuyu aydınlatacağız.

Biz ödülü parti veya derneklerden değil, milletten alıyoruz.

 www.giresungazete.net 24.10.2002